"Sizi Birer Kıvılcım Olarak Gönderiyorum..."

"İstanbul Üniversitesi'nde öğrenci olduğum sıralarda, Avrupa'ya talebe gönderileceğine dair bir ilan gördüm. Başvurdum, yüzlerce kişi arasından 11 kişi seçilmiştik. Benim adımı da listeye eklemişlerdi, Berlin Üniversitesi'ne gidecektim."

"Ancak gitme zamanı geldiğinde içime müthiş bir kurt düştü. Ülke savaştan yeni çıkmış, her yer yıkık döküktü. Kendi kendime, 'Bu fukara millet, bu yıkılmış vatan bizi hangi parayla, nasıl gönderecek? Gidip de dönmemek, orada kaybolup gitmek var...' dedim. Tam Berlin trenine binecekken kararımı değiştirdim, gitmekten vazgeçip Sirkeci Garı'nda bavulumun üzerine oturdum."

"O telgrafı okuduğum an, içimdeki tüm korku, tereddüt ve yorgunluk bir anda küle döndü. Bavulumu kavradığım gibi trene koştum. O fukara devletin bize yüklediği inancı zihnime kazıdım. Çok çalıştım, Berlin'de profesör oldum, vatana döndüm; bu ülkeye Başbakanlık yaptım. Hayatım boyunca ne zaman yorulsam o telgrafı hatırladım. Biz Atamızın kıvılcımlarıydık, alev olup vatanı aydınlattık."